Jesteś tutaj

Informacje IV rok - Projektowanie substancji leczniczych


KRYSTALOCHEMIA LEKÓW

KIERUNEK - PROJEKTOWANIE SUBSTANCJI LECZNICZYCH 2012/2013 r.


Cele nauczania

 

Zapoznanie się z zagadnieniami krystalografii i umiejętność wykorzystania tej wiedzy w innych dziedzinach nauki. Poznanie podstawowych zagadnień rentgenowskiej analizy strukturalnej monokryształów. Umiejętność korzystania z krystalograficznej bazy danych The Cambridge Structural Database (CSD). Zdobycie wiedzy z zakresu krystalochemii, polimorfizmu, kokrystalizacji w świetle potrzeb współczesnego przemysłu farmaceutycznego.

 

Program nauczania

 

Wykład

Podstawy krystalografii geometrycznej i strukturalnej. Definicja kryształu, wprowadzenie podstawowych pojęć: węzeł, prosta sieciowa, płaszczyzna sieciowa, sieć przestrzenna, sieć krystaliczna, komórka elementarna,. Opis morfologii kryształu. Projekcja stereograficzna, siatka Wulfa, przykładowe projekcje monokryształów. Operacje i elementy symetrii grup punktowych (klasy symetrii). Złożenie elementów symetrii. Przegląd klas symetrii. Układy krystalograficzne. Symetria translacyjna sieci. Sieci Bravais'ego. Strukturalne elementy symetrii. Grupy przestrzenne - charakterystyka wybranych prostych grup przestrzennych. Interpretacja informacji zawartych w Międzynarodowych Tablicach Międzynarodowej Unii Krystalograficznej (IUCr). Graficzne przedstawianie symboli grup przestrzennych – symbolika międzynarodowa Hermanna-Maugina.

Rentgenowska analiza strukturalna. Zjawisko dyfrakcji – dyfrakcja promieni rentgenowskich i dyfrakcja neutronów. Źródła promieniowania rentgenowskiego i jego oddziaływanie z materią. Warunki dyfrakcji na kryształach. Równania Lauego i Braggów. Sieć odwrotna, konstrukcja sfery Ewalda. Wygaszenia refleksów i ich związek z grupami przestrzennymi. Związek intensywności refleksów z rozkładem gęstości elektronowej w krysztale. Transformacja fourierowska. Czynniki wpływające na intensywność wiązki ugiętej. Czynnik struktury - pomiar i zastosowanie. Problem fazowy. Metody bezpośrednie. Mapy gęstości elektronowej. Udokładnienie struktury. Uogólnienie wyników z wykorzystaniem bazy danych krystalograficznych (CSD). Badania materiałów polikrystalicznych. Teorie wzrostu kryształów i metody ich hodowania. Kokrystalizacja, polimorfizm, chiralność i struktura absolutna. Elementy krystalochemii - klasyfikacje struktur.

 

Seminaria

Wykład uzupełniony jest seminariami, których celem jest ilustracja pojęć wprowadzanych na wykładzie oraz przedstawienie ich praktycznego zastosowania.

 

Formy kontroli i ocena wyników

 

O ocenie z wykładów decyduje suma punktów uzyskana z dwóch kolokwiów pisemnych przeprowadzonych na wykładach. Maksymalna ilość punków do uzyskania wynosi 100. Sumaryczna ocena z egzaminu ustalana jest w/g następującego schematu:

poniżej 50 % - 2

     50 - 60 % - 3

     61 - 70 % - 3+

     71 - 80 % - 4

     81 - 90 % - 4+

     91 - 100 % - 5

 

Literatura obowiązkowa

 

  1. Z. Bojarski, M. Gigla, K. Stróż, M. Surowiec, „Krystalografia. Podręcznik wspomagany komputerowo”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996;
  2. Z. Trzaska Durski, H. Trzaska Durska, „Podstawy krystalografii strukturalnej
    i rentgenowskiej
    ”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994;
  3. Z. Trzaska Durski, H. Trzaska Durska, „Podstawy krystalografii”, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2003;
  4. P. Luger „Rentgenografia strukturalna monokryształów” PWN Warszawa 1989;
  5. Z. Kosturkiewicz, „Metody krystalografii”, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2000.

 

Literatura zalecana

 

  1. T. Penkala, „Zarys krystalografii” PWN, Warszawa 1983 (wyd.III).
  2. M. Van Meerssche, J. Feneau-Dupont, „Krystalografia i chemia strukturalna” PWN, Warszawa 1984.
  3. Z. Bojarski, E. Łągiewka, „Rentgenowska analiza strukturalna” PWN, Warszawa 1988.